29 lis 2013

Przypadkowy konkurs

Zaledwie wczoraj prezentowałam książkę Jacka Getnera "Pan Przypadek i celebryci" (recenzję znajdziecie TU), która bardzo przypadła mi do gustu, a już dziś, dla tych z Was, którzy jeszcze nie mieli okazji poznać Jacka Przypadka, lub jego dalszych losów mam świetną wiadomość. Dzięki uprzejmości Pana Jacka Getnera możecie zdobyć egzemplarz książki "Pan Przypadek i Trzynastka" (moja recenzja) lub "Pan Przypadek i celebryci" z autografem!


Wystarczy do 14. grudnia zgłosić się od konkursu w komentarzu pod tym postem, podając swoje imię i adres e-mail, z którego nadeślecie odpowiedź na pytanie konkursowe, które brzmi:

Jak zatytuowane są zagadki rozwiązywane przez Jacka Przypadka w książce o jego przygodach, którą chciałbyś otrzymać?

Odpowiedź na pytanie należy wysłać mailem na adres: przypadkowykonkurs@wp.pl. Odpowiedzi znajdziecie na moim blogu lub na Blogu Pana Przypadka (na którym możecie przeczytać też fragmenty drugiej części przygód Jacka Przypadka).

Regulamin konkursu:
  1. Organizatorem konkursu jest autorka bloga Biblioteczka bibliofilki.
  2. Fundatorem nagród w konkursie jest Jacek Getner- autor książek z serii "Pan Przypadek i...".
  3. Nagrodami w konkursie są: jeden egzemplarz książki "Pan Przypadek i Trzynastka" oraz jeden egzemplarz książki "Pan Przypadek i celebryci".
  4. Aby wziąć udział w konkursie należy w komentarzu pod tym postem podać imię oraz adres e-mail z którego zostanie nadesłana odpowiedź na pytanie konkursowe, którą należy wysłać na adres przypadkowykonkurs@wp.pl. Mail z odpowiedzią na pytanie powinien zawierać tytuł książki, którą chce się wygrać oraz tytuły zagadek rozwiązywanych w tej właśnie książce.
  5. W konkursie mogą wziąć udział wyłącznie osoby, które w przypadku wygranej podadzą adres do wysyłki nagrody na terenie Polski.
  6. Zgłoszenia będą przyjmowane od momentu opublikowania niniejszego posta do dnia  14. grudnia b.r. do północy.
  7. Zwycięzcy zostaną wyłonieni spośród poprawnie nadesłanych odpowiedzi.
  8. Wyniki zostaną ogłoszone do dnia 17. grudnia na blogu Biblioteczka bibliofilki, a zwycięzcy zostaną poinformowani o wygranej drogą mailową.
  9. Organizator konkursu zastrzega sobie prawo do wprowadzania drobnych zmian w regulaminie w trakcie trwania zabawy.
  10. Zabawa nie podlega przepisom Ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540).
Mam nadzieję, że nie skomplikowałam sprawy za bardzo i ta podwójna procedura nie zniechęci Was.

Zapraszam do zabawy!

PS.: PROSZĘ O NIEPODAWANIE ODPOWIEDZI NA PYTANIE KONKURSOWE W KOMENTARZACH, A JEDYNIE W MAILU.

28 lis 2013

Jacek Getner- Pan Przypadek i celebryci

Jacek Getner- Pan Przypadek i celebryci
Wydawnictwo Zakładka
Warszawa 2013
Format  145 x 205 mm
234 strony
http://panprzypadek.blogspot.com/2013/10/pan-przypadek-prezentuje-ostateczna.html
W kwietniu polecałam Wam książkę "Pan Przypadek i Trzynastka", w której Jacek Przypadek, zwykły człowiek, przez splot różnych okoliczności, zostaje detektywem. Detektywem tak skutecznym i rozchwytywanym, że niedawno ukazała się kolejna książka o jego przygodach- "Pan Przypadek i celebryci". Tym razem Przypadek pomaga w rozwiązaniu zagadek kryminalnych dotyczących ludzi z pierwszych stron gazet. Znowu mamy trzy sprawy- pierwsza z nich ("Miłość i medycyna") dotyczy zagadkowej śmierci znanego aktora na planie serialu, w drugiej („Znamienne stany świadomości”) Przypadek ma zapobiec kompromitacji człowieka, który ma własne show na popularnym kanale, natomiast trzecia sprawa ("Blondyn wieczorową porą") porusza temat zagmatwanych związków partnerskich w show-biznesie. Jacek Przypadek ma pełne ręce roboty, a dzięki współpracy z celebrytami sam staje się coraz bardziej znany. W książce znajdziemy też oczywiście kontynuację wątków związanych z bohaterami poprzedniej książki, a więc przyjaciółmi i rodziną Jacka, nie zabraknie też oczywiście stróżów prawa znanych z "Trzynastki".
  
"Celebryci" wypadli jeszcze lepiej, niż pierwsza część przygód domorosłego detektywa. Zagadki są nieco trudniejsze, wątki poboczne nabierają tempa, a główny bohater jest jeszcze bardziej charakterny. Do tego lekki styl i przystępny język i oto mamy książkę, której aż nie chce odkładać się na półkę. Zarówno pod względem językowym, jak i pod względem świeżości i dowcipu Jacek Getner zdecydowanie trzyma poziom. Nie ma szans, żeby znudzić się w trakcie lektury tej książki- nie pozwalają na to ani wątki kryminalne, których rozwiązanie nie jest wcale oczywiste, ani wątki obyczajowe, które rozwijają się i to w bardzo ciekawych kierunkach. Ponadto książka stanowi krytykę świata popkultury i show biznesu, który dostarcza społeczeństwu rozrywek na coraz to niższym poziomie. Dobrze, że chociaż literatura nadal trzyma dobry kurs.
   
To, co mogło irytować w poprzedniej części tu już tylko bawi. Wszystko zostało dopracowane, dzięki czemu całość stanowi niemal idealną rozrywkę. Dlaczego nie idealną? Bo książka kończy się zbyt szybko- podobnie jak część pierwszą, "Pana Przypadka i celebrytów" przeczytałam w bardzo krótkim czasie.
  
Warto zauważyć, że zmienił się Wydawca książki, bo to, że zupełnie zmienił się styl okładki widać od razu. Okładka jest świeża, intrygująca, nawiązuje do treści i od razu przyciąga spojrzenie (osobiście głosowałam właśnie na nią w konkursie na okładkę na ten tom).


Za możliwość poznania dalszych losów Przypadka dziękuję Autorowi.
Zapraszam także na Blog Pana Przypadka (znajdziecie tam m.in. fragmenty książki).

27 lis 2013

Książkowe prezenty dla całej rodziny

Koniec listopada to czas, kiedy już nikogo nie dziwią świąteczne motywy. To też czas, w którym już śmiało można rozglądać się za prezentami dla bliskich- nie warto czekać z tym do ostatniej chwili. To samo dotyczy Mikołajek, które już za półtora tygodnia i w tym przypadku "ostatnia chwila" jest już tuż-tuż. Ja w tym roku wyjątkowo wcześnie zaczęłam czuć ducha Świąt i dlatego też odpowiednio wcześniej postanowiłam ułożyć sobie listę pomysłów na prezenty dla moich bliskich. Nie obyło się bez pytania "co kupić na święta mamie, bratu, a co siostrze?". Postanowiłam podzielić się z Wami tą listą, a dokładnie częścią związaną z literaturą, na wypadek, gdyby ktoś z Was borykał się z podobnymi prezentowymi problemami, co i ja.

A oto moja propozycja prezentów książkowych dla całej rodziny:
Dla Mamy: Christian Signol "W tym życiu albo w przyszłym" (recenzja)- powieść obyczajowa łącząca wątek wojenny i miłosny. Bardzo wzruszająca i poruszająca opowieść o tym, że nadzieja pozwala nam na przetrwanie najgorszego oraz o tym, jak trudno żyć, kiedy okazuje się, że nie ma już tego, dla czego żyliśmy.

Dla siostry: Nadine Gordimer "Ludzie Julya" (recenzja)- historia zamożnego małżeństwa, które podczas rewolucji w południowej Afryce musi ukryć się w rodzinnej wiosce swego służącego. Świetne studium ludzkich zachowań. Powieść głęboka i dająca do myślenia.

Dla brata: Rafał Skarżycki i Tomasz Leśniak "Jeż Jerzy- nie dla dzieci" (recenzja)- ironiczny i obnażający wiele prawd o nas, Polakach komiks, który nikomu nie powinien kojarzyć się z dzieciństwem.

Dla szwagra: Chuck Palahniuk "Opętani" (recenzja)- grupa obcych ludzi ma spędzić razem czas odizolowana od reszty świata by stworzyć książkę, która będzie dziełem ich życia. Każdy wie dobrze, że najlepiej sprzedają się rzeczywiste tragedie. Do czego skłonni są posunąć się ludzie, by zdobyć uznanie? Palahniuk wie, że nie ma sensu wymyślać upiorów, bo najbardziej przerażającymi istotami są ludzie.

Dla bratowej: Mehran Marsha "Zupa z granatów" (recenzja)- powieść opowiada o losach trzech sióstr, które uciekają do Irlandii z Iranu, w którym rozpętała się rewolucja. Połączenie wątku wojennego, miłosnego i... kulinarnego. Książka zmusza do refleksji, bawi i zawiera kilka aromatycznych przepisów.

Dla siostrzeńca: Chans Christian Andersen "Królowa Śniegu" (recenzja)- chyba nie trzeba przybliżać nikomu tej pozycji. Idealna książka na Boże Narodzenie.

Dla chłopaka: Janusz Andrzej Zajdel "Cylinder van Troffa" (recenzja)- powieść fantastyczna polskiego autora. Ciekawa wizja przyszłości i utopijnego społeczeństwa (ale czy na pewno?).

Dla kuzynki: Philippe Claudel "Wnuczka Pana Linha" (recenzja)- wzruszająca, głęboka ale niedługa opowieść o mężczyźnie, któremu wojna zabrała dosłownie wszystko. To jedna z tych książek, która sieje spustoszenie w głowie i sercu Czytelnika.

Dla Taty: Jan Polkowski "Ślady krwi" (recenzja)- powieść o rozliczeniu się z przeszłością i samym sobą z wyraźnym wątkiem politycznym.

Dla mnie: Suzanne Collins "Igrzyska śmierci" Trylogia- po obejrzeniu obu części ekranizacji stwierdziłam, że zanim do kin wejdzie część trzecia, ja muszę przeczytać tą serię. Jeśli czyta to ktoś z mojej rodziny, to fajnie, jeśli przekaże tę informację Świętemu Mikołajowi.

Jeśli zaś któryś z Czytelników zastanawia się jaką książkę mógłby ofiarować swojej ukochanej, to mam dwie propozycje:
Dla dziewczyny:
1. Erin Morgenstern "Cyrk nocy" (recenzja)- intrygująca, magiczna historia, która z pewnością przypadnie do gustu każdej marzycielce.
2. J.R.R. Tolkien "Władca Pierścieni" (wydanie specjalne)- zaskoczony? czegokolwiek byś dziewczynie nie podarował, to zapewniam, że z tej książki ucieszy się najbardziej i to sprawdza się w przypadku znacznej większości przedstawicielek płci pięknej. Należy jednak pamiętać, że koniecznie musi to być szczególne wydanie, takie jak to: link.

A Wy? Jakie macie pomysły na prezenty dla bliskich? I jakie książkowe upominki to Wy chcielibyście znaleźć w tym roku pod choinką?

26 lis 2013

Rafał Skarżycki, Tomasz Leśniak- Jeż Jerzy nie dla dzieci

Rafał Skarżycki, Tomasz Leśniak- Jeż Jerzy nie dla dzieci
Wydawnictwo Egmont
  Warszawa 2011
Format 215 x 290 mm
48 stron
http://www.comicshop.com.pl/jez-jerzy-nie-dla-dzieci.html
"Jeż Jerzy" to kultowa już seria komiksów o przygodach kolczastego fana deskorolki, w której autorzy w sposób ironiczny przedstawiają polską rzeczywistość. Przypominam, że ci, którzy nie są wielkimi fanami komiksu, Jeż Jerzy może kojarzyć się z filmu o jego przygodach.
  
W albumie "Jeż Jerzy- nie dla dzieci" znajdziemy zbiór pierwszych przygód Jerzego, który przemierzając Warszawę na deskorolce spotyka przeróżne osobowości. Połączenie wielu luźno powiązanych ze sobą minifabuł pozwala na dokładne poznanie sylwetki głównego (anty)bohatera oraz jego przyjaciół i wrogów. Autorzy wyśmiewają wszystko i chyba żadnej grupie społecznej nie odpuszczają. Sceny erotyczne, przemoc i często występujące wulgaryzmy sprawiają, że komiks zdecydowanie nie jest stosowną lekturą dla dzieci.
  
Mimo, że autorzy śmieją się ze wszystkiego i wszystkich nie robią tego na siłę- nie szukają punktu wyjścia do drwin tam, gdzie go nie ma i zachowują umiar w swoich przytykach. Dzięki temu całość jest zabawna, trzyma poziom i może stanowić punkt zaczepienia dla dyskusji na temat naszych słabości, wad, popkultury itd. Teksty ogólnie napisane są Zaserwowana porcja erotyki i wulgaryzmów żadnego posiadacza dowodu osobistego raczej nie zgorszy, ale faktycznie, ten zeszyt lepiej trzymać razem z detergentami, a więc w miejscu niedostępnym dla dzieci.
  
Tomasz Leśniak nie olśnił mnie grafiką. Szczerze mówiąc, nie jest to mój ulubiony styl, jednak z pewnością można się do niego przyzwyczaić, a nawet polubić. Raczej trudno też wyobrazić sobie Jeża Jerzego narysowanego inną kreską.
  
Należy pamiętać, że jest to wznowione wydanie komiksu, który po raz pierwszy ukazał się w roku 2002. Niektóre elementy popkultury nie śmieszą już więc aż tak, ale całość jest jak najbardziej przystępna i nic nie straciła na swojej aktualności.
 
Podsumowując- serdecznie polecam wszystkim, którzy chcą odpocząć od bardziej lub mniej obszernych powieści, a chcą spędzić miło czas.



Przygody Jeża Jerzego możecie kupić w promocyjnej cenie w księgarni z komiksami ComicShop
http://www.comicshop.com.pl/jez-jerzy-nie-dla-dzieci.html

21 lis 2013

Marek Krajewski- Rzeki Hadesu

Marek Krajewski- Rzeki Hadesu
Wydawnictwo Znak
  Kraków 2011
Format 140 x 202 mm
300 stron
Marek Krajewski zrobił na mnie ogromne wrażenie dzięki powieści "Koniec świata w Breslau". Wrażenie na tyle silne, że przy pierwszej możliwej okazji sięgnęłam po inną jego książkę- "Rzeki Hadesu". Tu krzyżują się losy dwóch czołowych bohaterów książek Krajewskiego- Mocka i Popielskiego. Rok 1946, Wrocław- tu Popielski ukrywa się przed UB. O ile przed bezpieką ukryć się można, to przed przeszłością już nie bardzo. I to właśnie przeszłość dopada Popielskiego- sprawa pedofila, która swój początek ma w roku 1933 we Lwowie teraz musi zostać ostatecznie rozwiązana, inaczej życie Edwarda Popielskiego i jego kuzynki Leokadii może dobiec końca.
  
"Rzeki Hadesu" powieść mocna jak espresso. Wyrazista, dosadnie opisująca pewne rzeczy. Pełno w niej brutalności, okrucieństwa i plugastwa, obrzydliwości. Delikatni i wrażliwi trzymajcie się z dala od tej książki, w której zepsucie, wulgaryzm i przemoc to chleb powszedni. Krajewski nie jest w tym jednak odrzucający. Pomimo ogromu ohydy książka jest wspaniała. Jest taka, jaką być powinna. Wydaje się, że autor ukazał rzeczywistość w całej okazałości nie ukrywając i nie upiększając niczego. W wielu książkach autorzy próbują zwrócić na siebie i książkę uwagę poprzez brutalność, tu jednak cała ta ohyda jest tylko środkiem, który dopełnia całości. Ponadto oczywiście wątek kryminalny skonstruowany jest bardzo dobrze. Czytelnik ani przez chwilę nie może narzekać na nudę, może snuć domysły, ale prawda i tak jest nieco zaskakująca.
  
Marek Krajewski wspaniale opisuje nie tylko ludzi, zdarzenia i życie, ale też wygląd miast. Kontrast pomiędzy przedwojennym Lwowem a Wrocławiem z lat 40. daje do myślenia.
  
Tak naprawdę wciąż trudno mi jest wyrazić wszystko, co czuję w związku z tą lekturą, dlatego po prostu polecę Wam wszystkim tę powieść. Zarezerwujcie sobie kilka godzin i rozkoszujcie się światem zepsutym, który aby się oczyścić musi doświadczyć najgorszego.

19 lis 2013

Michael H. Brown- Po drugiej stronie

Michael H. Brown- Po drugiej stronie
Przełożył Mariusz Szerocki
Wydawnictwo M
Kraków 2013
Format 140 x 202 mm 
256 stron
"Po drugiej stronie" porusza jakże trudny i ważny temat jakim bez wątpienia są losy naszej duszy po śmierci. Czy istnieje i jak wygląda życie po życiu wiedzą ci, którzy odeszli na wieki, ich niestety zapytać nie możemy. Umarli jednak mogą opowiedzieć nam jak jest po śmierci. Nie wszyscy oczywiście, wyłącznie ci, którzy umarli, a potem wrócili do żywych, a więc osoby, które doświadczyły śmierci klinicznej.
  
Nie czytałam zbyt wielu książek o tej tematyce i dlatego udałam się na konsultacje w tej sprawie, by porównać tę książkę z innymi i właściwie ją ocenić jeśli chodzi o wiarygodność informacji. Jako, że moja mama od lat interesuje się tematem śmierci klinicznej od razu pomyślałam o niej- przeczytała wiele publikacji na ten temat i chyba by mi nie wybaczyła, gdybym nie podzieliła się z Nią tą lekturą.
  
Obie próbowałyśmy dotrzeć na tę drugą stronę książki Michaela H. Browna, jednak nie dało się, niestety. Język i styl jakimi posługuje się autor są dla mnie nie do zniesienia. Kilkadziesiąt stron to wszystko, co mogłam znieść. Zaprawiona w bojach z tak ciężką tematyką moja mama też poddała się nie dotrwawszy do końca. Cóż... Bardziej niż publikację popularnonaukową, na co liczyłam, książka ta wygląda na broszurę reklamową. Ciągłe zachwalanie Bożego miłosierdzia i tego, co czeka nas po śmierci bez podawania konkretnych informacji irytowało mnie niezmiernie. Brown nie rozbudzał mojej ciekawości, nie zachęcał do zagłębienia się w lekturze- wręcz przeciwnie. Lanie wody i brak konkretów nudziły i ostatecznie sprawiły, że książka wylądowała na półce ze statusem "spróbować raz jeszcze za jakiś czas".
  
Nuda to raz, natomiast jakość informacji, to dwa. Niestety i pod tym względem autor się nie popisał. Opisy doświadczeń ludzi, którzy przeżyli śmierć kliniczną nie są dla mnie zbyt wiarygodne (dla mojego prywatnego specjalisty w osobie mojej mamy też nie). To, co opisuje autor pasuje do hollywoodzkich filmów. Chwilami opisy wydają mi się niezgodne nawet z nauką Kościoła (dziewczynka, która po śmierci widzi swojego psa, który zdechł jakiś czas prędzej- a mi katecheta na religii mówił, że zwierzęta nie mają duszy i nie ma ich po śmierci...). Wizje życia po życiu są według mnie w wielu przypadkach przekoloryzowane i nie zachęcają do tego, by uwierzyć w to, co autor chce nam przekazać. A szkoda.
  
Ogólnie książkę oceniam nisko. Pomysł i tematyka ciekawe i intrygujące, ale wykonanie na niskim poziomie. Cały czas miałam wrażenie, że autor za wszelką cenę chce przekonać mnie do swojego światopoglądu, ale niekoniecznie za pomocą mocnych argumentów. Na szczęście nie musiał mnie przekonywać do niczego i dobrze, że nie zdołał zniechęcić, ponieważ jako katoliczka wierzę w życie pozagrobowe i to, że już teraz pracujemy na to, co z nami będzie po śmierci.


Za książkę dziękuję Wydawnictwu M
http://www.mwydawnictwo.pl/p/1063/po-drugiej-stronie

13 lis 2013

Janusz Andrzej Zajdel- Cylinder van Troffa

Janusz Andrzej Zajdel- Cylinder van Troffa
Czyta Łukasz Nowicki, gościnnie: Leszek Filipowicz i Roch Siemianowski
Wydawnictwo Aleksandria
Format audiobook
423 minuty
Jakiś czas temu prezentowałam Wam książkę H.G. Wellsa- "Wehikuł czasu", w której główny bohater podróżował w czasie. Mógł dowolnie przemieszczać się zarówno w jednym jak i drugim kierunku osi czasu. Pewnie zdecydowana większość z nas chciałaby mieć taką możliwość. Ale co w przypadku, jeśli moglibyśmy jedynie przyspieszyć czas i dostać się do przyszłości, nie mając możliwości powrotu? Co wtedy? Czy zdecydowalibyście się na taki krok dobrowolnie? Czy gdyby takie było Wasze ryzyko zawodowe podjęlibyście się pracy, która wiąże się z taką możliwością?
  
Główny bohater powieści Janusza Andrzeja Zajdla to kosmonauta, który w latach 40. XXI wieku wyrusza z załogą badać inne planety. Komplikacje sprawiają, że wraca w okolice Ziemi z ponad stuletnim opóźnieniem. Załoga najpierw zatrzymuje się na Księżycu, gdzie w podziemnych koloniach żyją ludzie. Okazuje się, że na naszej planecie zaszły ogromne zmiany, które nie tyle dotyczą środowiska, co społeczeństwa. Co takiego było przyczyną i efektem Epoki Rozszczepienia i jak ona przebiegła? Główny bohater, zwany "Nieśmiertelnym" wyrusza na Ziemię, by przekonać się, czy Lunacy naprawdę nie mogą wrócić oraz by znaleźć miłość, która czeka na niego w tytułowym Cylindrze van Troffa. Ale czy ona na pewno jeszcze tam jest? Przekonajcie się sami!
  
Szczerze mówiąc, nie odrobiłam lekcji i nie przygotowałam się do lektury- nie sprawdziłam żadnych informacji o autorze i w ogóle przystąpiłam do słuchania tego audiobooka nie wiedząc, czego mogę się spodziewać. Efekt? Wielkie (pozytywne) zaskoczenie, że Polacy mogą się poszczycić tak wspaniałym autorem. Powieść genialna, wspaniała, klimatyczna, działająca na wyobraźnię, zmuszająca do refleksji i wywołująca chęć polemiki. Obrazowa, genialna, genialna, genialna! Jedno wielkie WOW! Nie często sięgam po fantastykę, ale "Cylinder van Troffa" sprawił, że to się zmieni. W kilka dni po przesłuchaniu audiobooka wciąż mam setki myśli w głowie i żadnej nie potrafię do końca wyrazić- dlatego też przepraszam za tak chaotyczną notkę.
  
Treść wspaniała, ale i forma niczego sobie. Powieść szkatułkowa, zbudowana w sposób przebiegły, ciekawy i zaskakujący. Język? Prosty, stylizowany, ale przyjemny w odbiorze pozwalający na zrozumienie tego, co autor miał na myśli. Wszystko na swoim miejscu.
  
Wydanie bardzo przypadło mi do gustu- trzech lektorów, każdy "odpowiedzialny" za co innego. Nagranie wzbogacone o efekty dźwiękowe, co nadaje klimatu całości. Słuchanie Zajdla w formie audiobooka oceniam jako jedną z największych przyjemności literackich doznanych w ostatnich miesiącach.
  
Pierwszy raz poruszę kwestię ceny- jak za takie doznania, to kwota jest niewiarygodnie niska. Jeśli się skusicie, to będzie dobrze zainwestowane 20zł.
  
Nie lubicie fantastyki? Przełamcie się- naprawdę warto. Nie ma tu wyimagowanych stworów, jest za to bardzo intrygująca wizja, niedalekiej w sumie, przyszłości ludzkości. Polecam wszystkim, którzy lubią być wstrząśnięci przez lekturę. Myślę też, że byłby to wspaniały prezent bożonarodzeniowy dla fana fantastyki bliskiemu naszemu sercu.


Za wyjątkową podróż w czasie w formie audio dziękuję Audeo
https://audeo.pl/449231/cylinder-van-troffa


PS. Przy okazji naszła mnie refleksja- ilu jeszcze jest polskich wspaniałych autorów, o których nie wiem? I dlaczego tacy autorzy nie są znani powszechnie? Cudze chwalimy, swego nie znamy- jednak się sprawdza. Czy Wy też czasem się nad tym zastanawiacie?

9 lis 2013

Marcin Bruczkowski- Powrót niedoskonały

Marcin Bruczkowski- Powrót niedoskonały
Wydawnictwo Znak
  Kraków 2013
Format 140 x 202 mm
300 stron
Miesiąc temu miała miejsc premiera nowej książki Marcina Bruczkowskiego, który dziesięć lat spędził w Japonii. W swojej książce opowiada o powrocie do ojczyzny i trudnym procesie reasymilacji.
  
Robert Brakat, student, opuszcza Polską Republikę Ludową, by po osiemnastu latach spędzonych w Azji wrócić i się zdziwić. Przez niemal dwie dekady zmienił się nie tylko ustrój w Polsce, ale też Robert. Jak poradzi sobie w świecie, którego tak naprawdę nie zna? Czy człowiek, który wszędzie jest traktowany jak obcy w końcu znajdzie swoje miejsce?
  
Autor zdecydował się na narrację pierwszoosobową, co pozwala dogłębnie poznać myśli i przeżycia głównego bohatera. Książka napisana jest przystępnym językiem, czyta się ją łatwo, a lekkie pióro autora i ciekawa akcja sprawiają, że lektura pochłania bez reszty.
  
Bruczkowski wymienia chyba wszystkie negatywne aspekty życia w Polsce, nie po to tylko jednak, żeby narzekać, ale też, by pokazać, że „trawa zawsze jest bardziej zielona tam, gdzie nas nie ma”. Autor pokazuje, że powroty są trudne, zwłaszcza jeśli nie wiemy, gdzie jest nasz dom, i tym trudniejsze im bardziej gloryfikujemy inne miejsca. Na przykładzie Brakata widać też, że aby się odnaleźć trzeba mieć przede wszystkim ludzi wokół siebie, na których można liczyć. „Powrót niedoskonały” śmiało mogę określić jako powieść najlepiej opisującą reasymilację jaką czytałam. Motyw próby powrotu „do przeszłości” jest często poruszany w literaturze, jednak jak dotąd nie spotkałam się z przedstawieniem problemu w tak przekonujący, realistyczny i szczery sposób.
  
„Powrót niedoskonały” to jednak nie tylko świetna opowieść o odnajdywaniu się w nowej rzeczywistości, ale też książka, z której przy okazji można dowiedzieć się wielu ciekawostek o japońskich (i nie tylko) zwyczajach.
  
Okładka przyciąga oko prostotą i wyraźnym kolorystycznym akcentem. Na pierwszy rzut oka niewiele mówi, jednak wraz zagłębianiem się w lekturę Czytelnik coraz więcej potrafi z niej wyczytać. Takie okładki lubię najbardziej.
  
Polecam „Powrót niedoskonały” wszystkim. Zwłaszcza tym, którzy we krwi mają polski zwyczaj utyskiwania na życie w Polsce. Lektura doskonała na długie jesienne wieczory, urocza, zabawna, ale też jak najbardziej dająca do myślenia.



Za podróż polsko-azjatycką dziękuję księgarni internetowej Tania Książka 
http://www.taniaksiazka.pl/